Stattu svo beinn.
Haltu utan um bróður þinn.
BEKKJARFÉLAGlÐ
Stillið ykkur, strákar.
Lyftið fánunum!
HEFÐ
Góðir gestir. Drengir. Ljós þekkingarinnar.
Fyrir einni öld, árið 1859
sat 41 drengur hér í salnum
og svaraði því sem ávallt er spurt um í upphafi annar.
Hverjir eru hornsteinarnir fjórir?
Hefð. Heiður. Agi. Yfirburðir.
Á fyrsta ári Welton-skólans útskrifuðust fimm stúdentar.
Í fyrra voru þeir 51.
Yfir 75% þeirra fóru í framhaldsnám.
Þann árangur má þakka áhuga
á því sem hér er kennt.
Þess vegna sendið þið foreldrar okkur syni ykkar.
Þess vegna er þetta besti miðskóli Bandaríkjanna.
Portius móðurmálskennari lét af störfum á síðustu önn.
Í hans stað kemur John Keating
sem útskrifaðist héðan
en hefur í nokkur ár kennt við Chester-skólann í Lundúnum.
Hátíðleg athöfn að venju.
Todd er yngri sonur okkar.
Þú fetar í stór spor. Bróðir þinn var afburðanemandi.
Indæl athöfn. - Það gleður mig.
Við væntum mikils af þér í ár, Neil. - Ég þakka.
Hann bregst ekki þeim vonum. - Ég geri mitt besta.
Svona, drengur minn. Ekki gráta núna.
Við erum herbergisfélagar. Ég heiti Neil Perry.
Todd Anderson hér.
Af hverju hættirðu í Balincrest-skólanum?
Bróðir minn var hér. - Ertu sá Anderson?
Þetta er við nefkvefinu.
Ef hann getur ekki kyngt á hann að taka þessar.
Ef hann á erfitt með að anda fær hann þessar. - Gott.
Mundirðu eftir gufutækinu? - Það er inni hjá mér.
Er leshópur í kvöld? - Vitaskuld.
Allt er óbreytt. Þú fékkst víst þann nýja.
Mér sýnist hann dauflegur.
Láttu Cameron ekki angra þig. Hann talar of mikið.
Þú fórst víst í sumarskóla. - Í efnafræði.
Pabbi vildi að ég fengi forskot.
Hvernig var sumarið hjá þér? - Dýrlegt.
Meeks... dyr... loka.
Herrar mínir. Hverjir eru hornsteinarnir fjórir?
Afskræming. Hryllingur. Hnignun. Saurgun.
Meeks var dúx í latínu. Ég féll ekki í móðurmáli.
Ef þið viljið er leshópurinn hér kominn.
Cameron vill vera með. Er það í lagi?
Sérgrein hans er smjaður. - Hann er herbergisfélagi þinn.
Það er ekki mér að kenna!
Ég heiti Stephen Meeks. - Þetta er Todd Anderson.
Charlie Dalton.
Knox Overstreet.
Jeffrey Anderson var bróðir Todds.
Skóladúxinn sem fékk þjóðarverðlaunin.
Velkominn til Víton.
Þetta er erfitt nema fyrir snillinga eins og Meeks.
Hann skjallar mig svo ég hjálpa honum með latínuna.
Móðurmál og hornafræði líka.
Það er opið.
Pabbi? Ég hélt að þú værir farinn.
Sitjið bara kyrrir.
Ég talaði við Nolan. Þú hefur of margt í takinu þessa önn.
Þú skalt sleppa árbókinni. - Ég er aðstoðarritstjóri.
Því miður. - Það er ranglátt.
Hafið okkur afsakaða.
Mótmæltu mér aldrei svo aðrir heyri.
Þegar þú hefur lokið læknanámi máttu haga þér að vild.
Þangað til hlýðirðu mér. - Já, herra. Fyrirgefðu.
Þetta skiptir móður þína svo miklu.
Ég tek alltaf of mikið að mér.
Gott og vel. Láttu okkur vita ef þig vantar eitthvað.
Af hverju máttu ekki gera það sem þig langar til?
Láttu hann heyra það. Hann getur varla versnað.
Látið þið foreldra ykkar heyra það, tilvonandi lögmaður
og bankastjóri? - Ég er ekki hrifnari af þessu en þú.
Segið mér ekki hvernig ég á að tala við föður minn.
Þið eruð eins staddir. - Hvað gerirðu þá?
Það sem ég verð að gera, hætti við árbókina.
Kærðu þig kollóttan. Þetta eru bara bjálfar
sem vilja sleikja sig upp við Nolan. - Mér er sama.
Við lesum latínu inni hjá mér klukkan átta.
Þú mátt vera með, Todd. - Komdu bara.
Hægið á ykkur, drengir.
Rólega nú, þú skelfilegi skari skólastráka.
Veljið þrjár tilraunir af listanum
og gerið grein fyrir þeim á fimm vikna fresti.
Fyrstu 20 spurningum í fyrsta kafla skal svara á morgun.
Endurtökum...
Það þarf að læra hornafræðina mjög nákvæmlega.
Sá sem ekki skilar heimavinnu
missir punkt í lokaeinkunn.
Ég hvet ykkur til að láta ekki reyna á slíkt hjá mér.
Komið með mér.
Ó, foringi, minn foringi. Hver veit hvaðan það er?
Veit nokkur það?
Veit það enginn? Það er úr ljóði eftir Walt Whitman
um Abraham Lincoln. Þið megið kalla mig Keating
eða ef þið þorið Ó, foringja, minn foringja.
Ég vil útrýma sögusögnum svo þær verði ekki staðreyndir.
Já, ég var líka í Víton og lifði það af.
Nei, ég var ekki sá andlegi risi sem þið sjáið nú.
Ég var andlegt jafngildi 45 kílóa veimiltítu.
Á ströndinni var ljóðum Byrons sparkað framan í mig.
Pitts. Óheppilegt nafn. Hvar ertu?
Viltu fletta upp á síðu 542 og lesa fyrstu ljóðlínuna.
Þeir óspjölluðu skulu nýta tímann? - Einmitt.
Er það ekki viðeigandi?
Rósinar lestu meðan mátt. Mikinn tíminn flýgur.
Blóm í dag sér dillar kátt en dáið að morgni hnígur.
Þakka þér fyrir. Rósirnar lestu meðan mátt
er á latínu carpe diem. Hver veit hvað það þýðir?
Það þýðir gríptu daginn. - Prýðilegt... - Meeks.
Annað óvenjulegt nafn.
Grípið daginn.
Af hverju segir höfundurinn þetta?
Hann er að flýta sér. - Nei. Takk fyrir þátttökuna samt.
Af því við erum ormafæða, piltar. Hver og einn okkar
hættir dag einn að anda, kólnar og deyr.
Komið hér og sjáið andlitin úr fortíðinni.
Þið hafið oft gengið fram hjá þeim en aldrei horft í þau.
Þeir eru líkir ykkur. Þeir hafa eins hár
og eru fullir af hormónum, rétt eins og þið.
Þeir álíta sig ævarandi eins og ykkur finnst þið vera.
Þeim er allt fært. Þeir ætluðu að vinna stórvirki.
Augun eru full af vonum eins og augu ykkar.
Biðu þeir of lengi með að gera það sem þá langaði til?
Þessir drengir eru núna dánir og grafnir.
Ef þið hlustið vel heyrið þið þá hvísla. Leggið eyrun við.
Hlustið. Heyrið þið?
Carpe...
Carpe diem.
Grípið daginn, drengir.
Gerið sem mest úr lífinu.
Þetta var furðulegt. - En nýstárlegt.
Dularfullt, fannst mér. - Tökum við próf í þessu?
Skilurðu ekki neitt?
Drífið ykkur hingað. Þú líka, Dalton.
Hverjir verða með í leshópi í kvöld? - Ég.
Ég kemst ekki. Ég fer í mat til Danburry-fólksins.
Hvaða fólk er það? - Þau hafa áhrif hér
og eru vinafólk pabba, líklega á níræðisaldri.
Allt er betra en Víton-kássa.
Kemurðu í kvöld? - Nei, ég þarf að lesa sögu.
Hafðu þína hentisemi.
GRÍPTU D AGINN!
Ertu tilbúinn, Overstreet?
Ég er það, herra.
Viltu fara til dyra, Chet? - Ég skal fara.
Get ég liðsinnt þér? - Komdu sæl.
Ég heiti Knox Overstreet. Þetta er dr. Hager.
Er þetta ekki hjá Danburry-fólkinu?
Ætlið þið að hitta Chet? - Ert þú frú Danburry?
Takk, Chris. Ég er frú Danburry. Þú ert víst Knox.
Þú sækir hann klukkan níu. Komdu inn fyrir.
Sæll. Ég er Joe Danburry. - Gaman að kynnast þér.
Hann er nauðalíkur pabba sínum. Hvernig líður honum?
Hann rak mál fyrir GM nýlega. - Ég veit hvert þú stefnir.
Þér kippir í kynið.
Settu x og y í staðinn fyrir tölurnar. - Auðvitað.
Hver er þá vandinn?
Hvernig var matarboðið? - Ha?
Hvernig var matarboðið? - Hræðilegt. Ömurlegt.
Hvað gerðist?
Í kvöld sá ég fegurstu stúlku sem ég hef augum litið.
Ertu galinn? Hvað er að því?
Hún er nánast trúlofuð... Chet Danburry.
Hann gæti gleypt fótbolta. - Það er leitt.
Verra. Að falleg stúlka skuli hrífast af bjálfa.
Þær sætu eru alltaf þannig. - Gleymdu henni. Opnaðu bókina
og reyndu að leysa dæmi. - Ég get ekki gleymt henni.
Og enn síður get ég hugsað um hornafræði núna.
Við náum sambandi!
Þið hafið fimm mínútur til að ganga frá.
Sástu hana bera? - Bráðfyndið.
Getur verið að þú sitjir með útvarp?
Nei, það er eðlisfræði- verkefni. - Ratsjá.
Flettið upp á síðu 21 í innganginum.
Perry, viltu lesa fyrstu málsgrein sem nefnist:
Að skilja ljóð.
Að skilja ljóð, eftir dr. Evans Pritchard.
Til að skilja ljóð þarf að kunna bragfræði til hlítar,
svo og líkingamálið. Síðan spyr maður að tvennu:
Hvernig er efni ljóðsins byggt upp?
Hversu mikilvægt er efnið? Fyrri spurningin er
um uppbyggingu efnisins, sú síðari um mikilvægið.
Þegar þeim er svarað má meta gildi ljóðsins.
Sé uppbygging ljóðs merkt á lárétt graf
og mikilvægið á lóðrétt
er stærð flatarins gildið.
Sonnetta eftir Byron yrði hár og fremur mjór flötur
en Shakespeare-sonnetta væri stór á báða vegu
og þar með sæist að hún væri mikið skáldverk.
Beitið þessari aðferð meðan þið notið bókina.
Þegar þið þjálfist við matið eykst ánægja ykkar
jafnframt skilningi á ljóðlist.
Saurgun.
Það er álit mitt á þessum skrifum Evans Pritchard.
Við erum ekki í pípulögnum. Við fjöllum um ljóð.
Þetta er ekki kosning vinsældalista.
Ég er hrifinn af Byron og gef honum 42 stig
en ég get ekki dansað eftir ljóðum hans.
Rífið síðuna úr.
Rífið síðuna úr bókinni.
Þið heyrðuð. Rífið hana úr.
Gerið það núna. Rífið hana úr.
Takk, Dalton.
Ekki bara þessa síðu heldur allan innganginn.
Ég vil að hann hverfi. Skiljið ekkert eftir.
Rífið og tætið. Hverf á braut, Evans Pritchard, dr. Phil.
Rífið og tætið! Ég vil heyra Pritchard rifinn niður!
Gerum í þetta gatarifur og setjum það á rúllu.
Þetta er ekki Biblían. Þið farið ekki í neðra.
Hafið sárið hreint og skiljið ekkert eftir.
Við ættum ekki að eyðilegja bækur. - Rífðu, rífðu.
Hvað í ósköpunum gengur á?
Ég heyri ykkur ekki rífa.
Fyrirgefðu. Ég vissi ekki að þú værir hér. - Ég er hér.
Vissulega. Afsakið mig.
Haldið áfram að rífa, piltar. Þetta er orrusta, stríð.
Þeir föllnu gætu verið hugir ykkar og sálir.
Herir lærðra sækja fram og mæla upp ljóð.
Við líðum ekki lengur að Pritchard vaði hér uppi.
Þið eigið að læra að hugsa sjálfstætt á ný.
Þið lærið að njóta orðanna og málsins.
Hvað sem hver segir geta orð og hugmyndir breytt heiminum.
Pitts heldur að ljóð 19. aldar eigi ekkert erindi við þá
sem ætla í verslunarskóla eða læknaskóla. Það má vera.
Hopkins er sammála um að við ættum að læra Pritchard
og leggja metnaðinn í annað.
Ég get sagt ykkur leyndarmál. Komið hérna. Komið!
Við yrkjum ekki og lesum ljóð af því það er huggulegt.
Við yrkjum og lesum af því við tilheyrum mannkyninu.
Mannkynið býr yfir miklum ástríðum.
Læknisfræði, lögfræði og verk- fræði eru göfugar greinar
og nauðsynlegar mannlífinu...
en ljóðlist, fegurð og ást
er það sem við lifum fyrir. Ég vitna í Whitman:
Ó, líf mitt, fullt af síendurteknum spurningum.
Af endalausum röðum hinna trúlausu.
Af borgum sem byggðar eru hinum heimsku.
Hvað er gott meðal þessa, líf mitt?
Svar: Að þú ert þar... að líf er og tilvera.
Að leikurinn heldur áfram og þú leggur þitt af mörkum.
Hvað skylduð þið leggja af mörkum?
Megi Guð gera okkur þakkláta fyrir matinn. Amen.
Kennslustundin hjá þér í dag var athyglisverð.
Mér þykir leitt ef ég hneykslaði þig.
Engar afsakanir. Þetta var heillandi... en misráðið.
Heldurðu það? - Þú tekur áhættu með því að hvetja þá
til að ástunda listir. Þegar þeir sjá að þeir eru ekki
Rembrandt eða Shakespeare fyrirlíta þeir þig.
Ég átti ekki við snillinga heldur frjálsa hugsuði.
17 ára hugsuðir? - Ég taldi þig ekki efahyggjumann.
Ég er það ekki. Ég er raunsæismaður.
Sá sem er laus við draumóra er hamingjusamur.
Aðeins í draumum frelsi finna menn.
Þannig var það alltaf og þannig er það enn.
Tennyson? - Nei, Keating.
Ég fann útskriftar- árbókina hans.
Hann var fyrirliði ruðningsliðsins.
Ritstjóri árbókarinnar og stefndi á Cambridge.
Læramaður og meðlimur skáldafélagsins.
Líklegastur til alls. - Læramaður.
Herra K. Hefur verið mesti uppreisnarseggur.
Hvað var skáldafélagið? - Ég veit það ekki.
Er mynd með? - Það er ekki nefnt frekar.
Ég vil tala við þennan pilt eftir matinn.
Ó, foringi, minn foringi.
Við vorum að skoða gömlu árbókina þína.
Þetta er ekki ég.
Hvað er skáldafélagið?
Ég efast um að núverandi stjórn hér væri hlynnt því.
Af hverju? Hvað var það?
Getið þið þagað yfir leyndarmáli?
Skáldafélagið helgaði sig því að mergsjúga lífið.
Með þeirri líkingu Thoreaus hófust fundir okkar.
Við hittumst í indíánahellinum og lásum Thoreau, Whitman,
Shelley og öll stórskáldin. Jafnvel okkar eigin ljóð.
Í hita leiksins leyfðum við ljóðunum að töfra okkur.
Sátu strákarnir bara og lásu ljóð? - Ekki barastrákar.
Við vorum draumóramenn, ekki grískt bræðrafélag.
Við lásum ekki bara ljóðin, við létum þau drjúpa
af tungunni eins og hunang. Sálir lyftust á flug,
konur féllu í ómegin og guðir voru skapaðir.
Það mætti eyða kvöldi á verri hátt.
Þakka þér fyrir þessa ferð um gleymdar slóðir.
Brenndu þetta, einkum myndina af mér.
Skáldafélagið.
Gerum það í kvöld. Verða allir með?
Hvar er þessi hellir? - Handan við ána.
Ég veit um hann. Það er óraleið.
Mér mundi leiðast. - Slepptu því þá.
Veistu hvað við fengjum mörg refsistig? - Komdu þá ekki.
Við förum varlega. Við megum ekki við því að nást.
Satt segirðu, Sherlock. - Flýtið ykkur, strákar.
Gott og vel. Hverjir koma? - Hager fylgist með.
Gleymdu honum. Hverjir koma? - Ég kem.
Ég vara ykkur við! Áfram! - Ég líka.
Ég veit ekki. - Þú kemur, Pitts.
Hann þarf að læra. - Þú hjálpar honum.
Er þetta miðnæturleshópur? - Þú kemur. Þú líka?
Ég reyni allt einu sinni. - Nema kynlíf.
Ég verð bara með ef við förum varlega.
Hvað um þig, Knox? - Ég veit það ekki.
Gerðu það. Ég skal hjálpa þér að ná í Chris. - Hvernig?
Konur féllu í ómegin... - Af hverju?
Segðu mér af hverju þær féllu í ómegin.
Förum með ánni að fossinum. - Þetta er hættulegt.
Vertu þá heima. - Hættið að masa og setjist.
Kemurðu í kvöld? - Nei.
Þú heyrðir hvað Keating sagði. Ertu ekki forvitinn?
Jú, en... - En hvað?
Hann sagði að allir skiptust á um að lesa.
Ég vil ekki lesa upphátt. - Ertu smeykur við það?
Nei, ég... vil það bara ekki.
Þá hlustarðu bara.
Þannig er það ekki. - Gleymum því. Þeir samþykkja það.
Ætlarðu að spyrja þá?
Ég kem að vörmu spori.
Haldið ykkur saman.
Þú verður með.
Hættið þessum hávaða!
KVEÐSKAPUR FIMM ALD A
J. Keating. Til lestrar á fundum skáldafélagsins.
Ég er framliðið skáld. - Hingað, strákar.
Alveg ertu drepfyndinn.
Reykurinn á að fara upp um gatið.
Látum eldinn eiga sig. Byrjum þá, félagar.
Hér með endurvek ég skáldafélagið.
Fundina sitja ég og aðrir sem hér eru nú.
Todd Anderson vill ekki lesa svo hann skrifar fundargerð.
Fundurinn hefst með tilvitnun í Thoreau.
Ég lagðist út til að lifa af ákefð og mergsjúga lífið.
Ég styð það.
Til að uppræta allt sem var ekki líf.
Þegar ég dæi vildi ég ekki sjá að ég hefði ekki lifað.
Keating hefur merkt við fleiri síður. - Tökum hlé.
Grafið í vasana og leggið allt fram. - Í moldina?
Notaðu úlpuna þína sem teppi. - Notum úlpuna.
Komið með allt. Þið rænið alltaf sígarettunum mínum.
Rúsínur? - Bíddu. Hver gefur hálfan brauðsnúð?
Ég tek hinn helminginn. Á ég að skila honum?
Það var um kvöld. Úti var myrkur og rigning.
Gömul kona sat við borð og raðaði stykkjaþraut.
Smám saman sá hún sér til furðu að myndin sem birtist
var af stofunni hennar og konan var hún sjálf.
Skjálfhent kom hún fjórum síðustu stykkjunum fyrir
og starði með hryllingi framan í brjálæðing á glugganum.
Það síðasta sem gamla konan heyrði um ævina
var brothljóð í gleri. Þetta er dagsönn saga.
Ég kann aðra enn betri. Ung hjón óku gegnum skóginn
og bíllinn varð bensínlaus... - Er það sú um höndina?
Ég er hrifinn af henni. - Ég sagði þér hana.
Nei, ég heyrði hana í sjötta bekk.
Í gamla daga við götu eina bjó gamlinginn Villi Páls.
Hann átti sér frú og það harmaði nú,
hún var upphaf ófriðarbáls.
Það skeði um dag að skapaðist lag
og skar hann frúna á háls.
Viljið þið heyra alvöruljóð? - Kanntu ljóð utan að?
Það er eftir Charlie Dalton. - Farðu á sviðið.
Þetta er sögulegt.
Hvar fékkstu þetta?
Kenna mér ást?
Þú stígur ei vitið í. Ég sérfróður er í því.
Ástarguðinn...
Ef til sá náungi er gæti lært ást af mér.
Samdir þú þetta?
Abraham Cowley. - Hver er næstur?
Alfred Lord Tennyson.
Komið, vinir. Ei er of seint að leita að nýjum heimi.
Ég hef í hyggju að sigla lengra en sólarlagið.
Þótt við séum ei lengur sterkir sem forðum
er við bifuðum himni og jörð erum við það sem við erum, :
Sameinað hetjuafl sem tími og forlög hafa lamað
en viljastykurinn er samur til að leita og finna...
og gefast aldrei upp.
Fékk ég trúna þá og mikla sýn ég sá.
Engan veginn gat ég snúið henni frá.
Þar sá ég snákinn snarast myrka slóð,
sneiða gegnum grasið eins og logaflóð.
Þá sá ég snákinn...
Enginn er mjög þreyttur. Hann er bara uppgefinn.
Ekki segja mjög hryggur, Knox, aulinn þinn.
Niðurbrotinn? - Einmitt. Það er hann.
Í hvaða tilgangi var tungumálið þróað?
Anderson, ertu maður eða fruma?
Til tjáskipta? - Nei! Til að heilla konur.
Í dag fjöllum við um William Shakespeare.
Mörgum ykkar finnst það víst eins og fara til tannlæknis.
Gerum ráð fyrir að hann sé merkilegur höfundur.
Margir ykkar hafa séð Shakespeare túlkaðan svona:
Ó, Títus, kom nær með vin þinn.
Ef þið hafið séð Marlon Brando vitið þið
að Shakespeare getur verið öðruvísi.
Vinir, Rómverjar, landar... Ljáið mér eyru.
Ímyndið ykkur John Wayne sem Macbeth.
Er þetta rýtingur sem ég sé?
Hund, herra minn? Ekki strax.
Hundur er ágætur öðru hvoru. Hann nægir í þrírétta máltíð.
Fyrst eru Rakkarúllur, þá Snatasnúðar í aðalrétt
og Púðlubúðingur í ábæti.
Það má stanga úr tönnunum með litlu loppunni.
Af hverju stend ég hér?
Svo þér finnist þú stærri. - Nei. Takk samt.
Ég stend á borðinu til að minna á að við þurfum stöðugt
að horfa á hlutina frá ólíkum sjónarhornum.
Heimurinn er öðruvísi séður héðan. Trúið þið því ekki?
Komið þá og sjáið sjálfir.
Þegar maður heldur sig gjörþekkja eitthvað
verður maður að líta öðruvísi á það, jafnvel þótt slíkt
sýnist kjánalegt eða rangt. Maður verður að reyna.
Þegar þið lesið, hugsið þá ekki bara um álit höfundarins.
Hugsið um álit ykkar. Leitið að ykkar eigin rödd.
Því lengur sem þið dragið það, því síður finnið þið hana.
Thoreau sagði: Flestir lifa í þögulli örvæntingu.
Látið það ekki henda ykkur. Slítið ykkur lausa.
Anið ekki fram af brúninni eins og læmingjar.
Lítið í kringum ykkur. Gott hjá þér, Priske.
Áræðið að brjótast út og finna ný sjónarmið.
Auk ritgerðanna vil ég að þið yrkið ljóð.
Einmitt. Þið lesið þau upphátt á mánudaginn.
Gangi ykkur vel.
Ég veit ósköp vel að þú ert dauðhræddur við þetta.
Beitið öllum kröftum í þriðja áratogi.
Það er komið!
Útvarpstöðin Frjáls Bandaríki.
Okkur dreymir um nýjan dag áður en hann kemur...
Ég veit hvað ég vil gera. Það er innra með mér.
Jónsmessunæturdraumur? Hvað er þetta?
Það er leikverk. - Ég veit það.
Hvað kemur það þér við?
Það verður sett upp í Henley- skólanum. Allir mega reyna.
Ég ætla að leika!
Ég ætla að verða leikari. Mig hefur langað að reyna
síðan ég man eftir mér. Ég reyndi að komast að í sumar
en pabbi bannaði mér það. Í fyrsta sinn á ævinni
veit ég hvað mig langar að gera og ég geri það
hvað sem pabbi segir! Carpe diem!
Hvernig verðurðu leikari ef pabbi þinn bannar það?
Fyrst fæ ég hlutverkið, svo hugsa ég um hitt.
Kálar hann þér ekki ef hann kemst að því?
Hann þarf ekki að vita neitt um það.
Það er útilokað. - Ekkert er útilokað.
Hringdu til hans. Kannski leyfir hann það.
Það er út í hött.
Ef ég spyr ekki óhlýðnast ég engu. - Ef hann segði...?
Hvern styðurðu eiginlega?
Ég hef ekki hlutverkið. Má ég njóta tilhugsunarinnar?
Kemurðu á fundinn? - Kannski.
Ekkert sem Keating segir skiptir þig neinu.
Hvað meinarðu? - Það á að vera æsandi að vera í félaginu.
Þú ert álíka uppnæmur og rotþró. - Á ég að hætta?
Nei, en ég vil líka að þú gerir eitthvað.
Ég met umhyggju þína, en... Ég er ekki eins og þú.
Fólk hlustar þegar þú talar. Ég er ekki þannig.
Gætirðu ekki orðið þannig? - Ég veit það ekki.
Þú getur ekki breytt því svo skiptu þér ekki af.
Ég sé um mig sjálfur. Er það í lagi?
Nei.
Hvað meinarðu?
Nei.
Fáðu mér þetta!
Það er ljóð! Walt Whitman eltir mig!
Hvað eruð þið að gera? Ég er að reyna að læra.
Engan barnaskap. Skilaðu bókinni!
Allir upp í rútuna!
Áhugamenn halda því fram að ein íþrótt sé annarri fremri.
Ég álít íþróttir færi annarra til að knýja okkur áfram.
Fáið ykkur blað og farið í einfalda röð.
Meeks, nú muntu jörðina erfa. Pitts, upphefðu nafn þitt.
Láttu alla fá eitt blað.
Þú veist hvað gera skal.
Að berjast við ofurefli og mæta óvini óragur.
Það var ragmennska í þessu. Segðu það óragur.
Að berjast við ofurefli og mæta óvini óragur.
Áfram! Næsti!
Að kanna heiminn og stefna á allar hafnir. - Næsti. Hærra!
Að stjórna lífinu og verða ekki þræll.
Að stíga á gálgann og mæta byssukjöftum af æðruleysi.
Hlustaðu á tónlistina. - Að dansa, klappa, fagna,
kalla, hoppa og velta... áfram. - Næsti.
Að lifa lífinu eins og óði nýrrar gleði.
Láttu það fylla huga þinn. - Að verða sannur Guð!
Ég fékk hluytverkið! Ég á að leika Bokka!
Það er aðalhlutverkið. Ég fékk það. - Gott hjá þér.
Hvernig ætlarðu að fara að þessu?
Ég þarf skriflegt leyfi frá pabba og Nolan.
Þú ætlar þó ekki að skrifa það? - Vissulega.
Þú ert geggjaður.
Ég skrifa þér vegna sonar míns
Neils Perry...
Þetta er frábært!
Til Chris.
Ég sé elsku í brosi hennar. Birta ljómar úr augunum.
Lífið er fullkomið. Hamingjan er mín...
Bara af því ég veit
að hún er til.
Fyrirgefðu, foringi. Þetta er kjánalegt.
Alls ekki. Það snerti meginstefið, ástina.
Hún er meginstef ljóða og lífsins sjálfs.
Þú fórst að hlæja. Þú ert næstur.
Ég sá köttinn setja upp höttinn.
Hér er fyrsta ljóð sem mælist neikvætt á Pritchard-kvarða.
Við hlæjum ekki að þér, heldur með þér.
Stefin mega vera einföld. Falleg ljóð eru það oft.
Þau geta verið um kött, blóm eða rigningu.
Ljóð getur sprottið af öllu sem tjáir manni eitthvað.
Hafið þau bara ekki hversdagsleg.
Hver er næstur?
Þú situr þarna og þjáist.
Stattu upp. Við linum þjáningar þínar.
Ég samdi ekkert ljóð.
Todd finnst allt innra með sér einskis virði
og lágkúrulegt. Er það rétt? Það er þinn versti ótti.
Þér skjátlast. Innra með þér er eitthvað merkilegt.
Ég læt...
villimannslegt...
garg... mitt hljóma...
yfir heimsbyggðina.
Walt frændi enn á ferð.
Ef þið vitið það ekki er garg hátt óp eða öskur.
Láttu okkur heyra hvernig villimannslegt garg er.
Þú getur ekki gargað sitjandi. Upp með þig.
Settu þig í gargstöðu. - Garg?
Ekki bara garg. Villimannslegt garg.
Hærra!
Þetta var músartíst. Gargaðu eins og maður!
Það leynist í þér villimaður. Þú sleppur ekki svona vel.
Sjáðu Walt þarna. Á hvað minnir hann þig?
Ekki hugsa. Svaraðu bara. - Brjálæðing.
Hvernig brjálæðing? Svaraðu. - Geggjaðan brjálæðing.
Þú getur betur. Beittu hugmyndafluginu.
Segðu það fyrsta sem þér dettur í hug.
Sveittan, tannberan brjálæðing.
Það leynist þá skáld í þér! Lokaðu augunum.
Lýstu því sem þú sérð. - Ég loka augunum.
Mynd hans svífur við hlið mér. - Tannber brjálæðingur.
Augnaráðið nístir heilann. - Gott! Hann gerir eitthvað!
Hann grípur um háls mér. - Fyrirtak.
Hann tautar stöðugt. Hann tautar sannleikann.
Sannleikurinn er eins og teppi sem vermir ekki fæturna.
Gleymdu þeim. Segðu mér frá teppinu.
Maður ýtir og togar en það er aldrei nógu stórt.
Það hylur aldrei neinn okkar.
Frá því við komum grátandi þar til við förum deyjandi
hylur það bara andlitið og við reynum að öskra!
Gleymdu þessu ekki.
Gott hjá þér. Sogaðu djúpt að þér.
Pabbi safnar pípum. Hann á þrjátíu.
Safnar hann pípum? Það er merkilegt.
Vertu með okkur, Knox.
Chris gerir hann dapran. Hér er mynd af henni.
Hættið þessu og reykið.
Vinir, nemendur, Welton-menn. - Hvað er þetta?
Þetta er lampi. - Þetta er hellisguðinn.
Setjum þá fundinn.
Ljóðatugga eftir Charles Dalton.
Hlæjandi, grátandi, veltandi, tautandi...
Verð að gera meira, verð að vera meira.
Í óreiðu æpandi, um óreiðu dreymandi.
Verð að gera meira, verð að vera meira.
Hvar lærðirðu að spila svona?
Ég var látinn læra á klarinett árum saman.
Ég er hrifinn af klarinett. - Ég þoldi það ekki.
Saxófónninn er hljómmeiri.
Ég afber þetta ekki lengur. Ég dey án Chris.
Rólegur, Knoxi. - Það er vandinn.
Ég hef verið rólegur alla ævi. Nú vil ég gera eitthvað.
Hvert ætlarðu? - Hvað ætlarðu að gera?
Ég hringi til hennar.
Hún fær skömm á mér, Danburry-fólkið líka
og foreldrar mínir kála mér!
Fjárinn hirði það. Carpe diem.
Þótt það verði minn bani.
Sæl. Chris. Þetta er Knox Overstreet.
Það gleður hana að ég hringi.
Vil ég koma í gleðskap? Vitaskuld.
Prýðilegt. Ég kem. Á föstu- dagskvöldið. Við sjáumst.
Trúið þið þessu? Hún ætlaði að hringja og bjóða mér.
Í gleðskap heima hjá Chet Danburry.
Hún verður þá varla daman þín. - Það skiptir engu.
Hvað þá?
Öllu skiptir að hún hugsaði til mín.
Við höfum bara hist einu sinni og hún hugsar samt til mín.
Það gerist, ég finn það á mér.
Hún verður mín.
Carpe...
Einkunnir eru ekki í húfi. Fáið ykkur bara gönguferð.
Þarna kemur það.
Ei ég veit en er þó sagt að yrkja ljóð sé ekki slakt.
Vinstri... vinstri... hægri...
Takk fyrir. Allir byrjuðu á sínum hraða.
Pitts fór hægt en vissi að hann kæmist um síðir.
Cameron var ekki viss um að gera rétt... og þó.
Overstreet var knúinn af djúpstæðara afli.
Ég lét þá ekki gera þetta til að verða að athlægi
heldur til að sýna hversu erfitt er að standa á sínu
frammi fyrir öðrum. Sumir ykkar vildu ganga öðruvísi
en af hverju klöppuðuð þið þá eins og hinir?
Við þörfnumst allir viður- kenningar en líka trúar á
að skoðanir okkar séu einstakar,
þótt sumum finnist þær skrýtnar og hæði okkur.
Eins og Frost sagði:
Tvennar slóðir lágu um skóginn og ég
kaus mér þær ótroðnu. Það gerði gæfumuninn.
Nú vil ég að þið finnið ykkar eigin slóðir.
Takið eigin stefnu, verið kjánalegir eða hvað sem er.
Garðurinn er ykkar.
Þið eruð ekki að sýna. Þetta er fyrir sjálfa ykkur.
Verðurðu ekki með? - Ég áskil mé rétt til að ganga ekki.
Takk. Hreint og klárt. Þú syndir gegn straumnum.
Hvað er á seyði? - Ekkert.
Ég á afmæli í dag. - Afmæli?
Til hamingju. Hvað fékkstu? - Þetta frá foreldrunum.
Það er eins og... - Það sem ég fékk í fyrra.
Þau hafa haldið að þig vantaði nýtt. - Þau hugsa ekki.
Mér líkaði það ekki einu sinni í fyrra.
Ég held að þú vanmetir gildi þessara gripa.
Hver kærir sig um bolta eða bíl ef hann fær svona?
Ef ég ætti að kaupa svona tvisvar yrði það þetta.
Það er straumlínulagað.
Maður finnur það.
Það vill fljúga.
Fyrsta ómannaða skrifborðssettið.
Kvíddu engu. Þú færð nýtt á næsta ári.
... lifa ákaft og mergsjúga lífið...
Að uppræta allt sem ekki er líf...
Er það hérna? - Já, það er hér.
Hér er hellirinn minn. Gættu að hvar þú stígur.
Sælir, strákar. Þetta eru Gloria og... - Tina.
Þetta eru nýliðar í skáldafélaginu.
Það er föstudagskvöld. Áfram með fundinn.
Ég hef tilkynningu. Í anda hástemmdra tilrauna hér
afsala ég mér nafninu Charles Dalton.
Héðan í frá kallast ég Nuwanda.
Þú komst þá. Gott. Komstu með dömu?
Ekki? Ginny Dannburry er hér. Ég þarf að finna Chet.
Allir eru niðri. Gerðu þig heimakominn.
Ertu bróðir Mutts Sanders? Líkist hann Mutt?
Ég hef aldrei heyrt hann nefndan.
En sú kurteisi. Við buðum honum ekki í glas.
Fáðu þér viskí. - Ég drekk ekki viskí.
Skál fyrir Mutt. - Fyrir Mutt.
Hvernig líður honum annars? - Hvað er Muttie að gera?
Ég þekki hann ekki. - Skál fyrir Mutt mikla.
Ég þarf að finna Patsy. - Skilaðu kveðju til Mutts.
Mutt bróðir þinn er ágætur.
Verður fundur eða ekki? - Ef það verður ekki fundur
viljum við ekki vera með. - Vera með?
Á ég að bera þig saman við sumardag?
Þá ertu yndislegri og enn hlýrri.
Þetta er svo indælt. - Ég samdi það handa þér.
Ég hef eitt handa þér, Gloria.
Fögur er sem myrkrið svart og heiðríkja sólskinsdags.
Það fegursta hvort dimmt er eða bjart.
Þetta er svo fallegt. - Það er til miklu meira.
Hjálpi mér Guð.
Carpe diem.
Chet. Það er bróðir Mutts.
Hann er að káfa á kærustunni þinni.
Hvað í fjandanum ertu að gera?!
Þetta sýnist slæmt...
Hættu, Chet!
Ertu ómeiddur? - Láttu hann vera!
Þú meiddir hann! - Gott.
Fyrirgefðu. - Það gerir ekkert.
Næst þegar ég sé þig, deyrðu.
Láttu pelann ganga.
Við Pitts erum að vinna að hljóðkerfi.
Það ætti ekki að reynast mjög erfitt.
Ég fer líklega í Yale. Það er samt óvíst.
Er ekki leiðinlegt að hafa engar stelpur hérna?
Það tilheyrir félaginu.
Ég skrifaði í skólablaðið í nafni skáldafélagsins
og krafðist þess að stelpur fengju aðgang að skólanum
svo við þyrftum ekki að bjarga okkur sjálfir.
Hvernig gastu það? - Ég les prófarkirnar.
Ég lét greinina fljóta með. - Þá er þetta búið.
Enginn veit hverjir við erum. - Þeir sjá hver skrifaði.
Þeir spyrja hvers konar félag þetta sé.
Þú áttir ekkert með þetta. - Ég heiti Nuwanda.
Er þetta leikur eða meinum við það sem við segjum?
Til hvers erum við að lesa ljóð hver fyrir annan?
Þú áttir ekki að gera það. Nú verða vandræði.
Þú þarft ekki að óttast um örlög þín.
Ef ég verð gómaður segist ég hafa búið þetta til.
Setjist.
Í skólablaðinu var ósvífin grein í leyfisleysi.
Fremur en sóa dýrmætum tíma í að leita sökudólganna...
sem ég finn eflaust, bið ég þá sem kannast við þetta
að gefa sig fram hér og nú. Hver sem sá seki er
fær hann þetta eina tækifæri til að forðast brottrekstur.
Welton-skólinn. Hann er hér. Andartak.
Það er síminn til þín. Það er Guð.
Hann segir að stelpur eigi að vera í skólanum.
Hættu að glotta. Þú ert ekki sá fyrsti sem reynir
að láta reka sig. Öðrum hefur mistekist það
og eins fer um þig. Taktu við refsingunni.
Teldu upphátt.
Eitt...
Tvö...
Þrjú...
Fjögur... Fimm...
Hvað er skáldafélagið? Ég vil heyra nöfn.
Varstu rekinn? - Nei.
Hvað gerðist? - Ég á að segja til allra hinna,
biðjast afsökunar og fá fyrirgefningu.
Hvað ætlarðu að gera?
Fjárinn, Neil... Ég heiti Nuwanda.
Getum við talað saman?
Þetta var fyrsta kennslu- stofan mín, vissirðu það?
Fyrsta kennaraborðið mitt. - Ég vissi ekki að þú kenndir.
Móðurmál. Það var löngu fyrir þína tíð.
Það var erfitt að hætta.
Ég hef heyrt um óhefðbundnar kennsluaðferðir þínar.
Ég segi ekki að þær tengist upphlaupi Daltons.
Varla þarf að segja þér að drengir eru áhrifagjarnir.
Áminning þín hefur eflaust gert sitt gagn.
Hvað var þetta í garðinum?
Þeir gengu um og klöppuðu.
Það var æfing til að sýna hættuna við samræmingu.
Námsskráin hér er í föstum skorðum.
Ef þú vanvirðir hana gera þeir það líka.
Menntun felst í að læra að hugsa sjálfstætt.
Á þeirra aldri? Ég held nú síður!
Hefðin, John. Aginn.
Búðu þá undir háskólanám. Hitt kemur af sjálfu sér.
Hann gekk bara um gólf.
Taktu við refsingunni.
Þetta var ekkert snjallræði hjá þér. - Styðurðu Nolan?
Hvað um carpe diem og að mergsjúga lífið?
Það má mergsjúga án þess að beinin standi í manni.
Áræðni hefur sinn tíma og varkárni hefur sinn tíma.
Sumt er ekki viðeigandi. - Ég hélt að þér líkaði það.
Þar er ekki áræðni að láta reka sig. Það er heimska.
Þú gætir misst af gullnum tækifærum.
Svo sem hverjum? - Svo sem tímum hjá mér.
Skilurðu það? - Já, foringi.
Hugsaðu rökrétt. Það á við um ykkur alla.
Símtal frá Guði.
Það hefði verið áræðni að biðja skólann að borga.
Haltu áfram.
Ég finn enga spennu eða áhuga fyrir verkinu.
Taktu í hönd hennar, leiddu hana fram á sviðið...
Hvað er í kvöldmat? - Spaghettí og bollur!
Geymið eitthvað handa mér. - Víktu álfur, Óberon kemur!
Pabbi.
Leyfðu mér að útskýra... - Enga óvirðingu við mig.
Nógu slæmt að þú sóir tímanum í fráleitan leikaraskap
en þú fórst á bak við mig af ásettu ráði.
Bjóstu við að sleppa með þetta? Svaraðu mér!
Hver reri undir? Var það nýi kennarinn, Keating?
Enginn. Ég vildi koma þér á óvart með góðum einkunnum.
Hélstu að ég kæmist ekki að þessu?
Frú Marks sagði að frænka sín léki með syni mínum.
Ég sagði það misskilning. Sonur minn léki ekki
Þú gerðir mig að lygara.
Á morgun ferðu og segist vera hættur. - Ég get það ekki.
Ég leik aðalhlutverkið og sýningin er annað kvöld.
Mér er sama þótt heimurinn farist. Þú hættir að leika.
Er það skilið?
Er það skilið?! - Já, herra.
Ég færði miklar fórnir til að koma þér hingað.
Þú skalt ekki bregðast mér. - Nei, herra.
Það er opið.
Hvað er að? - Má ég tala við þig?
Sjálfsagt. Fáðu þér sæti.
Viltu te? - Já, takk.
Mjólk eða sykur? - Nei.
Þú hefur lítið pláss. - Það gerir munkaheitið.
Veraldlegir hlutir trufla mann við kennsluna.
Hún er lagleg. - Hún er líka í Lundúnum.
Það skapar vissa erfiðleika. - Hvernig þolirðu þetta?
Þú getur farið hvert sem er. Hvernig afberðu að vera hér?
Ég nýt þess að kenna og vil hvergi annars staðar vera.
Hvað er að? - Ég var að tala við pabba.
Hann þvingar mig til að hætta í leikritinu.
Leiklistin er mér allt.
Hann veit það ekki. - Ég skil hann vo sem.
Við erum ekki rík eins og fjölskylda Charlies.
Hann stjórnar lífi mínu en spyr ekki til hvers mig langi.
Hefurðu sagt föður þínum að þú dáir leiklistina?
Ég get það ekki. - Af hverju ekki?
Ég get ekki talað svona við hann.
Þá ertu að leika gagnvart honum... skyldurækinn son.
Kannski virðist það útilokað en sýndu honum sjálfan þig.
Ég veit hvað hann segir. Hann kallar þetta dynt
sem ég ætti að gleyma, segir að þau treysti á mig
og að það sé mér fyrir bestu. - Þú ert ekki þjónn þeirra.
Sannaðu að þetta sé ekki dyntur... með ákafa þínum.
Ef hann trúir þér ekki þá verðurðu bráðum lögráða.
En sýningin annað kvöld? - Talaðu við hann áður.
Er engin auðveldari leið? - Nei.
Ég er í gildru. - Alls ekki.
Hvar er Chris Noel? - Á herbergi 111.
Hvað ertu að gera hingað? - Biðjast afsökunar.
Ég færi þér blóm... og ljóð.
Ef Chet sér þig hér drepur hann þig. - Sama er mér.
Ég elska þig. - Þú ert galinn.
Ég veit að ég kom illa fram. Taktu við þessu.
Nei... ég get það ekki. Gleymdu þessu bara.
Ég trúi þessu ekki. - Hlustaðu bara.
Áhimnum var sköpuð stúlka að nafni Chris...
með hörund og hár sem af gulli.
Himneskt væri að snerta hana.
Lastu það fyrir hana? - Hvað sagði hún?
Ekkert. - Hvað meinarðu?
Ekkert... en ég gerði það samt.
Hvað sagði hún? Eitthvað hefur hún sagt.
Grípið daginn!
Talaðirðu við pabba þinn? - Honum leist ekkert á
en hann leyfir mér að leika. - Hann er í Chicago.
Ég held að hann leyfi mér að leika áfram. - Er það?
Sagðirðu honum það sem þú sagðir mér?
Hann var ekki ánægður, en... hann verður að heiman.
Hann kemst ekki á sýninguna... - En?
Ég fæ að leika. Námið er aðalmálið.
Þakka þér fyrir.
Krúttið mitt. - Ég er það...
Andartak... - Þú ert svo sætur.
Hættu, ég er að laga þetta. - Flýttu þér, Nuwanda.
Hann ætlaði að verða rauður. - Hvað þýðir það?
Hver veit? Þú þekkir Charlie.
Hvað þýðir að verða rauður?
Hvað þýðir þetta?
Þetta er indverskt tákn um karlmennsku.
Það vekur með mér vissu um að ég geri stelpur óðar.
Komdu, stelpurnar bíða.
Hvað ert þú að gera hér?
Haldið áfram, ég næ ykkur.
Þú mátt ekki vera hér. Ef þú sést, verða vandræði.
Samt mátt þú gera mig að athlægi í mínum skóla.
Það var ekki ætlunin. - Þú gerðir það samt.
Chet heyrði um það og ég kom til að vara þig við.
Þú verður að hætta þessu. - Nei, ég elska þig.
Þú stagast á því. Við þekkjumst varla.
Ertu að koma, Overstreet? - Farið, ég geng.
Ef svo vildi til að mér væri sama um þig...
kæmirðu ekki til að vara mig við Chet.
Ég verð að fara, annars kem ég of seint á sýninguna.
Ferðu með honum? - Á leik- sýningu? Ertu að grínast?
Komdu þá með mér. - Þú ert óþolandi.
Gefðu mér tækifæri. Ef þú þolir mig ekki eftir kvöldið
skal ég halda mig fjarri. Ég sver við framliðin skáld.
Ef þú vilt ekki vita af mér dreg ég mig í hlé.
En ef Chet kæmist að því? - Hann fær ekkert að vita.
Við sitjum aftast og læðumst út í lokin.
Viltu þá lofa að ónáða mig ekki oftar?
Ég sver við framliðin skáld. - Hvað þýðir það?
Ég lofa því.
Þú ferð í taugarnar á mér.
Annaðhvort skjátlast mér eða þú ert prakkarinn Hrói.
Laukrétt hja þér. Ég næturröltarinn er.
Ég skemmti Óberon og fæ hann til að brosa
þegar ég þykist meri sem dýrkar folagosa.
Oft ég dylst við slúðurbarm sem kvikindi með harm...
þegar hún drekkur sopa fæ ég líka
því ölið lekur niður svo ég fæ marga slíka.
Hann er góður leikari. Stundum er ég hennar sæti
en skýst undan svo verða mikil læti.
Allir hinir emja af kæti, engjast og hlæja.
Það var mikil skemmtun. - Óberon kemur, farðu frá.
Drottningin líka. Illa líst mér á.
Leyfðu mér að liggja þér við hlið.
Áþinni þúfu að hvíla höfuðið.
Nei, Lísander, liggðu ekki hér.
Um hvíldarstaðinn neita verð ég þér.
Farðu lengra, frómi vinur kær. Finndu hvílu þína nokkru fjær.
Sofðu rótt, minn vinur, góða nótt.
Amen við því hlýt að segja. Sé ástin feig ég vil deyja.
Neil, komdu á sviðið. Hér er kórónan.
Geðjist ykkur illa að kynnast álfunum, ber þess að minnast
að um hríð þið hafið sofið höfgum blundi og saman ofið
myndir skugga og ljóss í laumi líkt og einatt sést í draumi.
Sýnið vægð og síðar getur sýning okkar tekist betur.
Svo sem ég er sjálfur Bokki satt er það að vorum flokki
fyndist aflétt fargi þungu fengjum við um snáksins tungu
hvergi grun. En bestu bætur bjóðum við og góðar nætur.
Fyrir liðugt lófaklapp læt ég koma verðugt happ.
Pabbi þinn er kominn.
Þú hefur hæfileika. Ég er orðlaus. Þú verður að...
Komdu ekki nálægt syni mínum.
Hvað á þetta að þýða? - Gerðu ekki illt verra.
Megum við ganga til baka?
Við reynum að skilja af hverju þú óhlýðnast okkur.
Hver sem ástæðan er færðu ekki að eyðileggja líf þitt.
Á morgun hættirðu í Welton og ferð í herskóla.
Síðan ferðu í Harvard og verður læknir.
Það tekur tíu ár. Heila ævi!
Þú talar eins og það sé fangelsisdómur.
Þú skilur þetta ekki. Þú hefur tækifæri
sem mig dreymdi ekki um og ég læt þig ekki sóa því.
Ég verð að segja hvað ég vil! - Segðu mér hvað þú vilt.
Hvað er það?
Er það meiri leikaraskapur? Gleymdu því bara.
Ekkert.
Ekkert?
Förum þá að hátta.
Ég lék vel. Ég var góður.
Farðu að sofa.
Þetta verður allt í lagi.
Hvað var þetta?
Þetta hljóð? - Hvaða hljóð?
Hvað heyrðirðu? Hvað er að?
Hvað er þetta? Hvað er að?
Ég gái út fyrir.
Neil! Guð minn góður!
Sonur minn! Vesalings sonur minn!
Hann er heill, hann er heill! - Hættu þessu!
Hvað viltu?
Hvað er að?
Neil er dáinn.
Þetta er svo fallegt.
Hann vildi ekki gera það. - Þú veist það ekki.
Það var pabbi hans. Hann vildi ekki yfirgefa okkur.
Pabbi hans gerði þetta! Pabbi hans drap hann.
Látum hann vera.
Ég lagðist út til að lifa af ákefð og mergsjúga lífið.
Til að uppræta allt það sem var ekki líf
þegar ég dæi vildi ég ekki uppgötva
að ég hefði aldrei lifað.
Dauði Neils Perry er harmleikur.
Hann var góður nemandi
einn sá besti og við söknum hans.
Við höfum talað við foreldra ykkar allra
og skýrt málið. Þeir eru vitanlega áhyggjufullir.
Að ósk fjölskyldu Neils fer fram ítarleg rannsókn.
Vænst er fullrar samvinnu ykkar.
Sagðirðu Cameron frá fundinum? - Tvisvar.
Þá er það búið. Við verðum allir reknir.
Hvað meinarðu? - Cameron kjaftar öllu í Nolan.
Öllu hverju? - Um félagið. Hugsaðu um það.
Nolan og skólastjórnin láta þetta ekki bara gleymast.
Skólum er lokað vegna svona mála. Það þarf sökudólg.
Hvað er títt, strákar? - Kjaftaðirðu frá?
Hvað meinarðu? - Þú sagðir Nolan frá félaginu.
Ef þú veist það ekki gilda vissar reglur hér.
Ef kennari spyr mann segir maður satt eða verður rekinn.
Hann sveik okkur til að bjarga sjálfum sér!
Snertu hann ekki. Þá verðurðu rekinn.
Ég verð rekinn hvort sem er. - Þú veist það ekki.
Það er rétt hjá honum. - Ef þið eruð skynsamir
gerið þið eins og ég og verið samvinnuþýðir.
Þeir vilja ekki jafna um okkur. Við erum fórnarlömbin.
Við og Neil. - Hverjum vilja þeir refsa?
Auðvitað Keating.
Foringjanum sjálfum.
Heldurðu að hann geti skotið sér undan ábyrgð?
Segja þeir að Keating beri ábyrgð á dauða Neils?
Hver annar, bjálfi? Varla Perry eða skólastjórnin.
Keating leiddi okkur út í þessa vitleysu.
Ef hann hefði ekki komið væri Neil að lesa núna.
Það er ekki satt og þú veist það!
Hann á enga sök. Neil langaði að leika.
Haldið hvað sem þið viljið en látum Keating taka skellinn.
Því skyldum við leggja líf okkar í rúst?
Þarna tryggðirðu brottrekstur þinn.
Ef þið hinir verðið skynsamir farið þið að dæmi mínu.
Þeir vita hvort sem er allt.
Þið getið ekki bjargað Keating en þið getið bjargað ykkur.
Farðu, ég er að lesa.
Hvað varð um Nuwanda? - Hann var rekinn.
Hvað sagðirðu þeim? - Ekkert sem þeir vissu ekki.
Sæll, sonur. - Sæll, elskan.
Fáðu þér sæti.
Ég held að við vitum allt. Viðurkennirðu að hafa verið
í þessu skáldafélagi?
Svaraðu, Todd. - Já, herra.
Ég hef hér lýsingu á fundum ykkar. Þar kemur fram
hvernig Keating hvatti ykkur til að stofna félagið
og ástunda þar óábyrga og óæskilega hegðan.
Þar er lýst hvernig Keating, bæði í tímum og utan þeirra,
kynti undir löngun Neils til að verða leikari,
þótt það stangaðist á við fyrirmæli foreldra hans.
Misnotkun Keatings á stöðu sinni leiddi til dauða Neils.
Lestu þetta vandlega.
Hafirðu ekkert við það að athuga skrifarðu undir.
Hvað verður um Keating? - Þetta nægir. Skrifaðu undir.
Gras er gramen eða herba. Lapis er steinn.
Byggingin öll er ödificum.
Setjist. Ég kenni ykkur fram yfir próf.
Eftir fríið kemur fastur kennari.
Hvar eruð þið staddir í bók Pritchards?
Ég heyri ekki til þín. - Í Pritchard-bókinni...?
Viltu upplýsa mig, Cameron?
Við gripum niður í hana, lásum um rómantíska tímabilið
og bókmenntir fyrir þrælastríðið.
Hvað um raunsæisskeiðið? - Við slepptum því að mestu.
Byrjum þá að nýju.
Hvað er ljóðlist?
Ég þarf að sækja dótið mitt. Á ég að koma eftir tíma?
Taktu það núna.
Flettið upp á bls. 21 í innganginum.
Lestu upphátt frábæran kafla Pritchards um að skilja ljóð.
Síðan var rifin úr bókinni. - Fáðu lánaða bók.
Hún er rifin úr þeim öllum. - Hvað áttu við?
Við... - Það skiptir engu.
Lestu.
Að skilja ljóð, eftir dr. Evans Pritchard.
Til að skilja ljóð þarf að kunna bragfræði til hlítar,
svo og líkingamálið. Síðan spyr maður um tvennt:
Hvernig er efni ljóðsins byggt upp?
Hversu mikilvægt er efnið? Fyrri spurningin er um
uppbyggingu efnisins og sú síðari um mikilvægi þess.
Þegar þeim er svarað má meta gildi ljóðsins.
Sé uppbygging ljóðs merkt á lárétt graf...
Þeir neyddu alla til að skrifa undir! Þú verður að trúa mér.
Ég trúi þér. - Farðu, Keating.
Hann átti enga sök. - Sestu niður!
Ef einhver segir meira er hann farinn úr skólanum.
Farðu, Keating.
Ég sagði þér að fara.
Ó, foringi, minn foringi. - Sestu, Anderson.
Þú heyrðir til mín. Sestu!
Foringi, minn foringi.
Ég aðvara ykkur...
Setjist...
Setjist allir. - Ég vil að þið setjist.
Farðu, Keating...
Þakka ykkur fyrir, drengir. Þakka ykkur fyrir.